شهری که دلگیرم از او...

 

اراک شهری است که غمگینم ازو...

دل چرکینم ازو...

اما همه ی خاطرات بد و خوبم ازوست...!

تکه ای که جاگیر شده در وجود و کنده نمی شود...

اینکه ما چه کردیم و کجا رفتیم و چه آتش ها سوزاندیم...

 به خودمان مربوط است...

اما درباره ی اینکه جه بودیم...؟؟؟

یک غریبه و یک آشنا...

 

                                                      fuck arak

20 ساله شدم...

تا یادم نرفته است بنویسم

چیزی نمانده است...

۲۰ ساله خواهم شد...

آذر بود که آمدم...

 

یادم میآید آمدم تا خبر از آرامش دنیا ببرم

آمدم تا زندگی کنم

با دیگران...

 

آه...

تا در اشک غوطه ور نشدم چیزی بگو...

چیزی بگو...

زاد روزم  را تبریک بگو...

روزی که محکوم به مرگ شدم...

 

روزی که من میگریستم و همه شاد بودند...

من دلیلی بر خنده هایشان...

و آنان دلیلی بر گریستن ام...

                                                                    

 

آزادی

 

پرواز بجز بال...

                  آسمانی نیز میخواهد...

 

 

 

فصل سرد

 

 

آری می بارد....می بارد...

 بر پهنه ی بی پهنای دلی  تنها

در آستانه ی فصلی  سرد

و تنها حرارت گرم دستانت  

 قندیل های آویزان بر دیواره های خاطراتم را

 به تسکینی بی پایان مبدل خواهد سخت

ولی سفید پوش خواهد ساخت...

رویاهای خیس منتظری را در همین نزدیکی ها ...

آری همین نزدیکی ها...