دلتنگ

سلام 

پس از سالیان سال 

ک هنوز دل تنگ تو هستم

 

من

sbr.salimi@yahoo.com

من

من هنوز با توده ای عظیم از احساساتم تورا دوست دارم و خودم را وقتی 20 سالم بود

 

      عشق تورا 

       به اولین روز مدرسه تشبیه میکنم 

       واز یاد نخواهم برد 

در آن روز وحشتناک 

      مادرم نیز

       مرا ترک کرد

       با آن همه غریبه ...

 

 

دارم شاعر میشوم   و کتابی مینویسم

شاعر بودن را 

تو معلم من بودی 

که از شعر هیچ نمیدانستی...!!

تولدی دیگر

  

       هر سال 

       چنین روزی 

        با نبودنت بیعت میبندم 

        به وفاداری 

         و دوست داشتنت 

         

      

        پ.ن   تولدت مبارک

شب آرزو ها

 

 

 

          

         آرزو ها میآیند

 

         آرزوی من آمد

         نماند

          رفت ...

          برای ماندن آرزو دعا میکنم

 

 

          پ.ن : شب آرزو ها

        

سال نو

 

    همه چیز

    تا چند ساعت دیگر نو می شود 

    و احساسات من به تو کهنه تر 

    کم کم 

     دارد 

    شراب هفت ساله میشود این عشق 

    که از حالا 

    عطرش

    مستی را 

     به هوای  اردی بهشت پاشیده...

 

 

      پ .ن :  ندارم

     

مهندس

 

   

     منم با پیچیده ترین

    و  در هم تنیده ترین معادلات زندگی

     بیا 

     و مهندسی معکوس کن

     که  به دوست داشتنت ساده شود 

     این احساسات چند مجهولی 

    

 

     

  پ .ن  :  روزت مبارک 

                     مهندس ۲ ساله

برف و فرش

 

 

    امروز برایت برف فرش کرده اند

    حواس مردم شهر پرت است

     که دست نتوانند شناخت از نارنج با آمدنت...

 

 

بوی موهایت

     

      چشم یقوب

      چشم من

      درمان یکیست

      بوی موهایت 

      با بوی پیراهن یوسف یکیست...

      

حرام

 

 

     صبح ها

      بیدار شدن

       بدون تو

       حرام است ...

 

 

رابطه ی عکس

 

    تو باید بروی 

     با ید از من دور شوی 

     تا با اشتیاق برایت شعر شوم 

     فرو ریزم

     به جاده خیره شوم

      و به دوست داشتنت از این فاصله

       خو کنم  

       دوست داشتن من با فاصله ی تو رابطه ی عکس دارد

 

 

نیمه شب

    

 

     روا نیست که در نیمه شب

     در این شهر هر  بی سر و ته

     سیگار فروشی ها بسته باشند 

     مگر مردم اینجا نیمه شب ها خاطراتشان را دود نمی کنند...

 

 

چشمهایش

 

     با چشمانت 

     میتوانی 

     آنی 

     زندگی بیست ساله ی کسی را زیر و رو کنی ...

 

 

یک ساعت

 

 

      امشب موهایت را مایل تر شانه میکنم 

      تا ساعت ها به عقب برگردند

      که تمام شهر دیر تر بخابد 

      فردا دیر تر برسد 

      تا برای تو یک ساعت بیشتر به انتظار بشینم 

      من که می دانم همه چیز را موهای تو تعیین میکند...

 

 

     پ.ن:  ۹۵.۰۶.۳۰   بیمارستان عرفان

 

باز هم موهای تو

 

  

                  موهایت را باز که میکنی 

                  به تعدادشان شاعر می شوند مردم 

                   و من تمام  مردم ام...

  

            

             پ.ن.  کجای این چراغ هایی

لحظه شماری

     دارد میرسد 

روزهای لحظه شماری

برای تقدیم شعری سیصد و شصت و پنج روزه